เรื่องเล่าจากห้องเรียน
Stories from the ground - เสียงนักเรียนจากแม่วิน น้องพร นักเรียนโรงเรียนแม่วินสามัคคี
Image may contain: 1 person, smiling, sitting

จริงแล้วหนูเองไม่ได้โตที่แม่วิน หนูย้ายลงมาจากแม่แตงตั้งแต่แม่แต่งงานใหม่ตอนหนู 5 ขวบ ถ้าจากบ้านเก่าที่แม่แตงไปโรงเรียนก็คงมี 2 ชม. แต่ตอนนี้หนูอยู่ที่แม่วินก็เดินทางสะดวก ประมาณ 10 นาทีนั่งรถสองแถว ข้อดีของการมาเรียนที่นี่คือนักเรียนไม่ได้มีแค่คนเมือง เด็กนักเรียนจะเป็นเด็กชาติพันธุ์อย่างกระเหรี่ยง ม้ง ไทยใหญ่ ลาหู่ มาเรียนร่วมกัน ทำให้เรารู้สึกไม่แปลกแยกเพราะเราก็ต่างมาจากหลากหลายที่ ทำให้เราเข้ากันได้ดีและได้เรียนภาษาใหม่ ๆ เยอะเลย โรงเรียนมีเด็กประมาณ 600 คน ส่วนใหญ่เรียนกันถึง ม.3 ไม่ค่อยต่อม.ปลาย จะไปเรียนกศน.หรือก็แยกย้ายไปทำงานเลยตามความจำเป็นที่บ้าน

หนูเชื่อว่าทุกคนควรมีสิทธิที่จะเรียนหนังสือ แต่เราต้องเข้าใจว่าฐานะมันก็อาจจะทำให้ที่บ้านหลายคนส่งไม่ไหว คือหนูเชื่อว่าทุกคนมีสิทธิที่จะตัดสินใจ มีสิทธิที่จะเลือกทำงานเลยเพราะต้องเป็นเสาหลักของครอบครัว เค้าอยู่กับปัจจุบันที่ต้องหาเช้ากินค่ำ ต้องกลับไปดูแลครอบครัววันนี้แล้วพักการศึกษาไว้ก่อนให้เป็นเรื่องรอง แต่หนูคิดว่ายิ่งเราไม่มีการศึกษามันยิ่งหางานยากและไม่มั่นคง คือหลายคนก็จบกันแค่ ม.3 เวลาไปสมัครงานที่ต้องการวุฒิที่สูงขึ้นก็ลำบาก อย่างคนใกล้ตัวเช่นน้าหนู เค้าจบแค่ป.6 ก็ต้องไปทำงานที่แพ รายได้ก็ไม่แน่นอนแต่โชคยังดีที่ได้เจ้านายที่ดีคอยดูแล ซึ่งไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดี



ครูเปาจะบอกกับพวกเราเสมอว่า “เราไม่ได้โง่ แต่เราต้องพยายามให้มาก” เวลาที่หนูได้เรียนกับครู ถ้าเราไม่รู้หรือตอบผิด เราไม่ได้รู้สึกว่าเราไม่เก่ง เพราะครูไม่บอกว่าผิด แต่สิ่งที่ครูทำคือพยายามอธิบายจนกว่าเราจะเข้าใจ เรียนไปพร้อมกัน ครูไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังและใช้เวลาในการช่วยให้เด็กเข้าใจเนื้อหานั้นจริง ๆ อย่างภาษาอังกฤษสำหรับหนูนี่เป็นเหมือนยามขมเลย หนูรู้สึกมันต้องเขียนเยอะ จำเยอะ แล้วหนูไม่ถนัด แต่ก่อนหนูเขียน 1-10 เป็นภาษาอังกฤษแทบไม่ได้เลย แต่ตอนนี้หนูจำได้แม่นเลยเพราะครู นอกจากเรื่องเรียน ครูก็เป็นเหมือนที่ปรึกษาให้หนูในทุกเรื่องซึ่งครูจะไม่ได้บอกว่าเราต้องทำอะไร แต่เค้าจะถามชวนให้เราคิดถึงสิ่งที่เราทำ ให้เราสะท้อนความคิดแล้วหาคำตอบมันด้วยตัวเอง

ตัวหนูเองไม่ได้อยากหยุดอยู่แค่นี้ หนูอยากทำงานเป็นนักบัญชีในธนาคารเพราะเป็นงานที่มั่นคงกว่า ครอบครัวอยากให้หนูเรียนสูง ๆ แม้ว่าที่บ้านอาจจะฐานะไม่ค่อยดี แต่เราเชื่อว่าถ้ายิ่งเรียนสูง มันยิ่งเปิดโอกาสในชีวิตเรามากขึ้น อย่างถ้าเรายิ่งเรียนสูงนายจ้างยิ่งอยากรับเราเข้าทำงานมากขึ้น ทุกวันนี้หนูทำงานที่ธนาคารโรงเรียน โดยหนูคนกดสลิปดูแลคนที่เข้ามา คืองานธนาคารหนูว่ามันต้องช่างสังเกตและมีไหวพริบที่ดี ถ้าไม่ตั้งใจเงินไม่ครบ ก็ต้องนับใหม่ มันต้องละเอียด ส่วนวันเสาร์-อาทิตย์หนูทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหาร เราหาเลี้ยงตัวเอง ทำงานวันหยุดก็จะมีเงินอยู่ได้อาทิตย์นึง เพราะรายได้แม่ก็ไม่มั่นคงเราต้องช่วยตรงนี้



หนูเชื่อว่าการศึกษามันสำคัญมาก อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้มันเป็นเรื่องใหญ่ คือเรามีลูกหลานแล้วเราจะสอนอย่างไรต่อไป อย่างแม่หนูก็ไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านหนังสือไทยไม่ออก พูดไทยได้น้อย เราเห็นแล้วรู้ว่ามันลำบาก คือเราก็ต้องอ่านให้ออกเขียนให้ได้พื้นฐานตรงนี้ อย่างน้อยเราต้องมีการศึกษา หนูคิดว่ามันควรจะมีงบการศึกษามากกว่านี้ ให้นักเรียนทุกคนเรียนจบตามที่พวกเขาจะเอาไปใช้ชีวิตที่ดีขึ้นได้ มีทุนให้นักเรียนเรียนต่อ เพราะส่วนใหญ่ยากจน เค้าก็อยากจะช่วยด้านการเรียน มันก็น่าจะช่วยทำให้นักเรียนได้เรียนมากขึ้น ฐานะที่บ้านไม่ดี การศึกษามันทำให้ชีวิตคนมันดีขึ้นไปกว่านี้
ทีช ฟอร์ ไทยแลนด์
เลขที่ 102 ชั้น 7 อาคารอรรถกระวี 2 ซ.อารีย์ ถ.สุขุมวิท 26
แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพฯ 10110
ลงทะเบียนรับข่าวสารได้ที่นี่
ติดตามโพสต์ล่าสุดของเรา
© 2018 Teach For Thailand. All rights reserved.
A Partner in the Global Education Network